آیت‌الله محمدرضا مهدوی کنی در سال 1310 هـ . ش برابر با 1349 هـ . ق در روستای «کن» از توابع تهران، دیده به جهان گشود. پدرش، کشاورز و از علاقه‌مندان به حوزه و روحانیت بود.وی پس از گذراندن تحصیلات دبستانی، در سال 1324 هـ . ش، با تشویق پدر، دروس حوزوی را آغاز کرد. این در حالی بود که به دلیل محدودیت‌های پدیدآمده از سوی حکومت رضاخانی، به حضور عالمان دین، نیاز فراوانی احساس می‌شد.آیت‌الله کنی در آغاز ورود به تهران، به مدرسه سپهسالار (شهید مطهری) رفت، ولی به دلیل نامناسب بودن محیط آنجا، مدرسه «لرزاده» را برای تحصیل برگزید. وی در مدت 3 سال اقامت در تهران، از استادان بزرگواری هم‌چون: برهان، قاضی و سلماسی کسب فیض کرد.همچنین در سال 1327 هـ . ش برای تکمیل تحصیلات به حوزه علمیه قم رفت و در مدرسه «حجتیه» اقامت گزید. او در قم از محضر بزرگانی همچون: آیت‌الله مجاهدی، آیت‌الله جبل عاملی، آیت‌الله سلطانی طباطبایی و شهید صدوقی (رحمه الله علیهم) بهره برد و پس از گذراندن دروس سطح، با حضور در درس‌های آیات عظام: بروجردی، امام خمینی، گلپایگانی، محقق داماد و علامه طباطبایی (رحمه الله علیهم)، سطوح عالی حوزوی را سپری کرد.آیت‌الله مهدوی کنی در سال 1340 هـ . ش به دلیل مشکلات خانوادگی و درخواست پدر، به تهران بازگشت. وی با آغاز مبارزه نواب صفوی (فداییان اسلام)، تلاش‌های خویش را برای افشاگری بر ضد حکومت پهلوی متمرکز ساخت و با پافشاری بر مشی غیرمسلحانه، مبارزه را به همراه بزرگانی همچون: هاشمی رفسنجانی، شهید مطهری و دیگر مبارزان، ادامه داد.وی در سال 1353 هـ . ش در طی مبارزات علیه رژیم شاه به بوکان تبعید گردید و پس از گذراندن 2 ماه تبعید، به زندانی اوین منتقل گردید و در آنجا آزار و شکنجه‌های روحی و جسمی فراوانی را تحمل کرد. پس از آزادی از زندان، با تشکیل پایگاهی در مسجد جلیلی تهران، به کار خویش ادامه داد. افزون بر آن، تدریس علوم حوزوی را نیز آغاز کرد. این فقیه مبارز، پس از پیروزی انقلاب اسلامی با شرکت فعال در مسایل سیاسی کشور،‌ مسئولیت‌های متفاوتی را بر عهده گرفت و مدتی نیز در مقام وزارت کشور، انجام وظیفه کرد. وی به دلیل علاقه بسیار به تشکیل مدارس و دانشگاه‌های اسلامی و ایجاد وحدت بین حوزه و دانشگاه، «دانشگاه جامعه الصادق(ع)» را با همکاری بزرگانی همچون حضرت آیات: خامنه‌ای، مشکینی، امامی کاشانی و آقایان: معینی، نوید، بنا نهاد.هم‌اکنون آیت‌الله مهدوی کنی با کناره‌گیری از دبیری جامعه روحانیت مبارز تهران، به فعالیت خود در دانشگاه امام صادق(ع) ادامه می‌دهد.

تحصیلات

اجتهاد

تدریس

1منطق (شرح منظومه) 2.لمعه 3.مکاسب 4.کفایه

استادان

آیت‌الله برهان، ادبیات عرب، مدرسه لرزاده، تهران سلماسی، ادبیات عرب، مدرسه لرزاده، تهران آقای قاضی، ادبیات عرب، مدرسه لرزاده، تهران سطح: آیت‌الله مجاهدی، تبریزی، قم شیخ عبدالجواد جبل عاملی، قم آیت‌الله سید محمدباقر سلطانی طباطبایی، قم آیت‌الله العظمی سید شهاب‌الدین نجفی مرعشی، قم آیت‌الله شهید صدوقی، ‌قم خارج فقه و اصول: آیت‌الله العظمی سیدحسین بروجردی، فقه، 5 سال، قم آیت‌الله العظمی سید روح‌الله خمینی، فقه و اصول، 9 سال، قم آیت‌الله العظمی سید محمدرضا گلپایگانی، فقه، قم آیت‌الله العظمی سید محمد محقق داماد، قم حکمت، فلسفه و کلام: علامه سید محمدحسین طباطبایی، قم آیت‌الله ابوالحسن رفیعی قزوینی، فلسفه، 1 سال، قم آیت‌الله حسین علی منتظری، فلسفه – شرح منظومه، قم شهید مرتضی مطهری، کلام – شرح تجرید، قم تفسیر: علامه سید محمدحسین طباطبایی، قم

شاگردان

نگاشته ها

دیدگاه ها

فعالیت ها

1- تدریس دروس حوزوی، مدرسه مروی، مدرسه مروی 2- همکاری در تأسیس دانشگاه امام صادق(ع)، تهران 3- آشنا ساختن جوانان و نوجوانان با معارف اسلامی، مرکز صادقیه، تهران 4- پژوهش گروهی در زمینه علوم قرآنی، مکتب امیرالمؤمنین علی(ع)، قم

سمت ها

1- وزیر کشور جمهوری اسلامی 2- دبیر جامعه روحانیت مبارزه تهران، پس از پیروزی انقلاب اسلامی 3- مدیر مدرسه علمیه مروی، از سوی امام خمینی، تهران، پس از پیروزی انقلاب اسلامی 4- مسئول کمیته انقلاب اسلامی 5- رییس دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، از آغاز تأسیس تا کنون 6- نخست وزیر، پس از شهادت محمدعلی رجایی، 1360 هـ . ش، 2 ماه 7- امام جماعت، مسجد جلیلی، ‌تهران.

از نگاه دیگران

آثار

نکته ها