|
آيتالله سيد ابوالقاسم حسيني دهكردي، از فقهاي بزرگ قرن چهاردهم هجري در سال 1232 خورشيدي برابر با 1272 هـ .ق در خانوادهاي اهل علم و فضيلت در اصفهان متولد شد. وي از همان كودكي در اثر آموزههاي تربيتي پدر عالم و مادر پرهيزكارش با فضايل ديني آشنا شد و در سنين نوجواني، به عشق فراگيري علوم ديني وارد حوزه علميه اصفهان شد و از محضر دايي خود آخوند ملا محمدحسن اصفهاني مشهور به كوهي مقدمات علوم اسلامي را فرا گرفت. سپس سطوح عاليه را نزد حضرات آيات: ابوالمعالي كرباسي، ميرزا محمدحسن نجفي و شيخ محمدباقر مسجدشاهي آموخت.سالهايي كه سيد ابوالقاسم در اصفهان به تحصيل اشتغال داشت، عصر شكوفايي حوزه اصفهان بود و اساتيد بزرگ و پرآوازهاي به تدريس فقه، اصول، حكمت و فلسفه در اين حوزه ميپرداختند. ايشان اين فرصت طلايي را مغتنم شمرده و گامهاي بلندي در كسب علم و معارف برداشت و همين تلاشهاي شبانهروزياش باعث شد تا در 25 سالگي اجازه اجتهاد دريافت كرد. اين فقيه فرهيخته، مجتهدي مسلم بود و از محضر اساتيد بزرگي در فقه و حكمت كسب فيض كرده بود، اما روح پرتكاپو و ذهن پويايش درصدد فهم بيشتر معارف ديني بود. ازاينرو، عازم عتبات عاليات شد و با تحمل سختيهاي فراوان به حوزه درسي ميرزاي شيرازي اول در سامرا راه يافت.او پس از چندي خوشهچيني از خرمن فضل و دانش آن استاد برجسته و ديگر بزرگان آن ديار، به نجف اشرف رفت و سالياني چند، از محضر علماي نجف از جمله آخوند ملا محمدكاظم خراساني، ميرزا حسين نوري، ميرزا حبيبالله رشتي، ملا فتحعلي سلطانآبادي و زينالعابدين مازندراني دقت، كه در ژرفنگري و تقوا و پاكدامني ضربالمثل بودند، كسب فيض كرد. وي سرانجام پس از هشت سال اقامت و اشتغال به تحصيل و تحقيق، در حالي كه از رجال شاخص در علم و عمل بهشمار ميرفت، به اصفهان بازگشت. آيتالله دهكردي در طول دوران تحصيل، به دليل ايمان و عمل صالح و روي آوردن به پارسايي و پرهيزكاري، آنچنان روح و روان خويش را تزكيه كرد كه با ملكوت، انس گرفته و حقايق غيبي و باطني را كه بر ديگران پوشيده بود، مشاهده ميكرد. آن فقيه مهذب، بيش از چهل سال در اصفهان به تدريس و تربيت طلاب و فضلا پرداخت و عده زيادي از محضر نوراني و انفاس قدسي ايشان بهرهمند شدند. امام خميني از جمله عالماني بود كه موفق به اخذ اجازه روايي از آيتالله دهكردي شد. تلاشهاي آيتالله دهكردي، هيچگاه محدود به تدريس و تحقيق علمي نشد، بلكه آن عالم پرهيزكار در عرصههاي مختلف سياسي، اجتماعي، خطابه و وعظ و منبر، به وظيفه ديني ميپرداخت. اهالي متدين اصفهان، مجالس پرشور وعظ وي را مغتنم ميشمردند و از بيانات شيوايش كه در كمال فصاحت و بلاغت ايراد ميشد بهرهمند ميشدند. ايشان از احياگران فريضه امر به معروف و نهي از منكر بود و همكاري خوبي در امور سياسي و اجتماعي با آيتالله نوراللّه اصفهاني داشت. آيتالله سيد ابوالقاسم دهكردي سرانجام، پس از سالها خدمت به اسلام در سال 1313 خورشيدي برابر ببا 6 شوال 1352 هـ .ق در 81 سالگي درگذشت و در زينبيه اصفهان مدفون شد. تحصیلاتمقدمات آخوند ملا محمدحسن اصفهاني مشهور به كوهي سطح ابوالمعالي كرباسي ميرزا محمدحسن نجفي شيخ محمدباقر مسجدشاهي خارج فقه و اصول ميرزا محمدحسن شيرازي آخوند ملا محمدكاظم خراساني ميرزا حبيبالله رشتي ملا فتحعلي سلطانآبادي ميرزا حسين نوري زينالعابدين مازندراني تدریسفقه اصول حديث تفسير استادانميرزا محمدحسن شيرازي آخوند ملا محمدكاظم خراساني ميرزا حبيبالله رشتي ملا فتحعلي سلطانآبادي ابوالمعالي كرباسي شيخ محمدباقر مسجدشاهي ميرزا محمدحسن اصفهاني (كوهي) ميرزا حسين نوري زينالعابدين مازندراني شاگرداننگاشته ها1. منبر الوسيله 2. اللمعات في شرح دعا سمات 3. رساله در طهارت 4. ينابيع الحكمة 5. جنة المأوي در اخلاق 6. حاشيه بر تفسير صافي 7. حاشيه بر وافي 8. رسالهاي فقهي در قبض 9. بشارات السالكين يا واردات غيبيه 10. حاشيه بر جامع عباسي 11. ذخيرهاي در ادعيه و ختومات 12. رساله علميه: به نام هداية الانام 13. شرح بر شرايع (2 جلد) در طهارت و بيع 14. شرح فارسي بر كتاب «من لا يحضره الفقيه» 15. الفوائد (در متفرقات) 16. رسالهاي در مباحث الفاظ 17. حاشيه بر نخبه محمدابراهيم كرباسي 18. نورالابصار في فضيلة الانتظار 19. المتاجر، تقرير درس ميرزا حبيبالله رشتي 20. حاشيه بر مكاسب شيخ انصاري 21. شرح بر اصول كافي 22. تنقيح الاصول، تقريرات درس محقق رشتي با نظريات مؤلف در بحث الفاظ 23. حاشيه بر رسائل شيخ انصاري 24. شرح حديث حقيقت كميل بن زياد 25. الاخلاق 26.السوانح و اللوائح دیدگاه هافعالیت هاتبليغ و ارشاد اقامه نماز جماعت از احياگران امر به معروف و نهي از منكر همكاري با آيتالله نورالله اصفهاني در امور سياسي و اجتماعي سمت هااستاد حوزه رهبري ديني و مرجعيت از نگاه دیگرانآثارنکته هااجازه روايي ميرزا محمدهاشم اصفهاني |
||||||||||||||||||
ابوالقاسم دهكردي