|
آيتالله ميرزا علياكبر مرندي، از روحانيون پارسا، در سال 1274 خورشيدي برابر با 1314 هـ .ق در بيت دانش و تقوا در شهرستان مرند ديده به جهان گشود. پدرش ملا علي مقدس، از علماي وارسته و برجسته آذربايجان بود و به سبب تقدس بسياري كه در رعايت امور شرعي و حقوق مردم، حتي در مسائل بسيار جزئي داشت، به مقدس شهرت يافت. ميرزا علياكبر، شش ساله بود كه با رحلت جانگداز پدر مواجه شد، اما مرگ پدر، او را از مسير رشد و كمال، باز نداشت. وي پس از آموزشهاي رايج مكتبخانه، دروس حوزوي را در نزد بزرگاني چون: شيخ محمدحسين رفيعيان و شيخ محمدباقر مجتهد مرندي پيگرفت؛ آنگاه به حوزه علميه تبريز رفت و با جديت و پشتكار، در محضر دانشوران نامي آن ديار، بهويژه آيتالله ميرزا ابوالحسن انگجي، سالياني چند به كسب علم و معارف ديني پرداخت.هرچند ميرزا علياكبر به مراتب والايي از علم و كمال دست يافته بود، براي تكميل تحصيلات به حوزه علميه نجف اشرف رفت. آيتالله مرندي در بدو ورود به نجف، با علامه سيد محمدحسين طباطبايي و برادرش آيتالله الهي طباطبايي آشنا و همحجره شد. اين آغاز توفيقي بود تا در معيت آن دو عالم بزرگوار به محضر عارف نامي، آيتالله سيد علي آقا قاضي راه يابد و در زمره شاگردان خاص آن نادره زمان قرار گيرد. آيتالله قاضي شاگردان بسياري داشت كه از ميان آنها، دوازده نفر را انتخاب كرده و درس خصوصي براي آنان برگزار كرده بود كه آيتالله مرندي از جمله آنها بودند. آيتالله مرندي شيفته استادش آيتالله سيد علي آقا قاضي بود و حدود 16 سال در محضر اين استاد عرفان، به سيروسلوك پرداخت. آيتالله قاضي نيز علاقه خاصي به آيتالله مرندي داشت و در مواقعي او را به نيابت از خود، مأمور اقامه جماعت ميكرد. سرانجام اين عالم جليلالقدر در سال 1360 هــ .ق با كولهباري از علم و عرفان به وطن بازگشت و مدتي در تبريز به تدريس و تربيت طلاب پرداخت. سپس در شهرستان مرند ساكن شد. آيتالله مرندي، عمري را در شهر كوچك و مرزي مرند در كمال صدق و اخلاص، به دور از شهرت و نام، به هدايت و ارشاد مردم پرداخت. ايشان هيچگاه قدمي براي شهرت برنداشت. تا اينكه پردههاي گمنامي او توسط علامه سيد محمدحسين حسيني تهراني تا حدودي كنار رفت. ايشان در كتاب مهر تابان به معرفي برخي از شاگردان برجسته آيتالله سيد علي قاضي از جمله آيتالله مرندي پرداخت. با اين وجود، قدر و منزلت ايشان در نزد خواص و بزرگان علم و عمل ناشناخته نبود. از ويژگيهاي اخلاقي اين فقيه وارسته تواضع و فروتني بود. آيتالله مرندي در اوج عرفان و انس با حضرت حق، مردي اجتماعي و آگاه به زمان بود. ايشان از سال 1342 همراه و همگام با نهضت امام خميني بود. او هنگام تبعيد امام خميني به تركيه، طي اعلاميهاي از ايشان دفاع كرد. ايشان با اوجگيري انقلاب اسلامي در سال 1356، نقش مهمي در به صحنه كشاندن مردم منطقه و حمايت از انقلاب داشت. آيتالله مرندي از دوران تحصيل، ارتباط نزديك و صميمانهاي با علامه سيد محمدحسين طباطبايي داشت. آيتالله ميرزا علياكبر مرندي سرانجام، پس از عمري عبوديت و ارشاد مردم، در سال 1375 خورشيدي برابر با 1415 هـ .ق در 101 سالگي درگذشت. تحصیلاتمقدمات شيخ محمدحسين رفيعيان شيخ محمدباقر مجتهد مرندي سطح شيخ محمدباقر مجتهد مرندي آيتالله ميرزا ابوالحسن انگجي خارج فقه و اصول آيتالله سيد ابوالحسن انگجي آيتالله سيد ابوالحسن اصفهاني آيتالله ميرزا حسين نائيني آيتالله شيخ علي ايرواني آيتالله آقا ضياءالدين عراقي علامه محمدحسين كمپاني علامه بادكوبهاي عرفان: آيتالله سيد علي قاضي طباطبايي. اخلاق: آيتالله ميرزا ابوالفضل زاهدي قمي. تدریسخارج فقه و اصول تفسير استادانسيد ابوالحسن اصفهاني سيد ضياءالدين عراقي سيد محمد بادكوبهاي محمدحسين كمپاني ميرزا حسين نائيني سيد ابوالحسن انگجي سيد علي قاضي طباطبايي ميرزا ابوالفضل زاهدي قمي شيخ محمدحسين رفيعيان شيخ محمدباقر مجتهد مرندي شيخ علي ايرواني شاگرداننگاشته هادیدگاه هافعالیت هاتبليغ احكام و آيين اسلام مبارزه عليه طاغوت با صدور اعلاميهها اقامه نماز جماعت تدريس علوم ديني سمت هااستاد حوزه از نگاه دیگرانآثارنکته ها |
||||||||||||||||||